Weer niks gezegd…

Ik luister, ik knik en doe mee in de vergadering.

Terwijl ik luister borrelen er allerlei ideeën en gedachten door mijn hoofd. Ik denk. Ik verwerk wat er wordt gezegd.

Van binnen.

Het overleg vordert gestaag en ik overweeg en twijfel of ik mijn gedachten naar buiten zal brengen. Is het wel goed genoeg, wat ik heb toe te voegen? Ik laat een ander netjes uitspreken en dan…

Het moment om iets te zeggen is alweer voorbij. De voorzitter sluit de vergadering.

Weer te laat…

Mijn leidinggevende heeft al vaker tegen me gezegd dat ik pro-actiever moet zijn.

Ik doe echt wel mijn best, maar het lukt mij niet om sneller te zijn, meer op de voorgrond. Het is niet wie ik ben.

Of was. Toen.

Inmiddels weet ik dat dit één kant is van mij. De kant die in díe omgeving naar voren kwam. En ja, ik heb vaker gehoord dat ik ingetogen ben. Meer introvert. Ik ben comfortabel op de achtergrond. De ander volgend.

Maar sindsdien is er ook veel veranderd. Als ik mij niet beoordeeld voel kom ik los. Als ik ergens veel van weet dan zal je mij horen. En heel eerlijk, met de jaren lijkt het ook makkelijker te worden om een stapje naar voren te zetten. 😉

En ik ben écht wel sociaal. Juist wel!

Nog steeds krijg ik de meeste energie van mijn één op één gesprekken. Volledig gefocust op de ander, dan ben ik op mijn best.

Herken jij jezelf ook als introvert en twijfel je over je talenten?

👉 Lees dit artikel en ontdek waarom introversie geen zwakte is, maar juist jouw kracht. Met praktische tips om je talenten te herkennen en in te zetten.

Veel leesplezier!